Non, non é a imaxe dunha das moitas casas abandonadas que hai na zona,
é o anaco dunha casa habitada, deshabitada...

¿Quen o entende?

Despois de catro anos de descanso no concello, e a uns meses das eleccións comezan as obras para contentar aos vecinhos; os saúdos a todas horas e agasallar chisqueiros. Así, da gusto.
Qué ledicia ver á xente sorrir mirando para o magnífico trabalho que levou a cabo o noso alcalde. Será melhor que siga aí, como sempre, quentando o asento.

Contigo.

Quero espertar todos os días así, contigo ao meu carón ♥

Non era pra tanto.

Dicía entender,
aínda que en realidade cría entender. 
Non entendía, e moito menos cría.
Escoitaba e repetía,
pero non sabía que dicía.
As verbas que saian dela, non o eran.
Eran o eco doutra persoa, 
que seguramente: non coñecía.

Esa era a súa vida,
un caixón cheo de mentira.